Oskar Krawczyk – blog.olicio.us

Nie było ani jednego sheepburgera, co jest dziwne bo przecież w krainie owiec takie być powinny. Co prawda zawodu wielkiego nie było bo i tak spędziłem kilka, bardzo miłych dni w owej zielonych pastwisk, dalej znaną jako Irlandia oczywiście.

Kilka dni temu dostaÅ‚em zaproszenie od koleżanki aby wpaść do Galway (irl. Gillmah) na imprezÄ™ drum’n'bass gdzie bÄ™dzie graÅ‚ Å›wiatowej sÅ‚awy skÅ‚ad Roni Size. GÅ‚upio byÅ‚o odmówić, jeżeli daleko to nie jest (tak na poczÄ…tku myÅ›laÅ‚em), a w planach jest tak fajna impreza, a przy okazji można też nieco pozwiedzać.

Tak wiÄ™c moja przygoda zaczęła siÄ™ już na Luton w Londynie gdzie to okazaÅ‚o siÄ™ że za cholerÄ™ na pokÅ‚ad samolotu nie mogÄ™ wnieść swojego maÅ‚ego plecaka, tylko dlatego że mam w nim pastÄ™ do zÄ™bów i piankÄ™ do golenia… Trzeba kochać AngliÄ™ i ich przesadliwe dbanie o bezpieczeÅ„stwo - już nawet nie wspominajÄ…c, że standardowo byÅ‚em wybrany jako losowy gość do przeszukiwania - tak bardzo losowy że aż mi gÅ‚upio. No ale nie ważne bo o Irlandii miaÅ‚em pisać.

Pierwsze spotkanie z Irlandią już było w samolocie gdzie stewardessa o ślicznym imieniu Ania polecała mi najlepszą drogę dostania się z Shannon (lotnisko) do Galway. Po tej krótkiej, aczkolwiek bardzo przyjemnej rozmowie, przylepiłem głowę do okna, widząc jak bezchmurne niebo jest w zielonym kraju. Muszę przyznać że widoki z samolotu też są świetne, przy wlatywaniu do Irlandii widzimy kilkanaście niewielkich wysp, które - o dziwo - są całkowicie zagospodarowane - dwa pola, domek, stajnia i tylko woda do okoła - marzenie dla socjopatów ;-) No i oczywiście tylko pola, pola, stajnie, pola, od czasu do czasu jakiś domek, gdzieś kawałek ulicy.

WylÄ…dowany. Teraz trzeba skonfrontować informacje uzyskane od Ani z tutejszÄ… informacjÄ…. Jest okienko informacji, teraz pytamy siÄ™ jak najlepiej dostać siÄ™ do Galway… Nie trzeba dodawać, że nie zrozumiaÅ‚em ani sÅ‚owa z tego co miÅ‚a pani w informacji wypowiedziaÅ‚a - zupeÅ‚nie inny akcent niż Angielski. ZrozumiaÅ‚em coÅ› o autobusie i wychwytaÅ‚em coÅ› o godzinie siedemnastej, w zasadzie tyle informacji mi wystarczyÅ‚o. Szybko na autobus bo już jest 17… Autobus spóźniÅ‚ siÄ™ okoÅ‚o półtorej godziny - podobno to caÅ‚kiem normalne w tym kraju.

W drodze do Galway podziwiałem fantastycznie widoki tego kraju, wszystko zielone, dużo owiec, krów i innych stworzeń których nie ma w moim pokedeksie. Prócz samych zielonawych widoków jest też sporo różnego typu ruin - następnym razem zatrzymuję autobus i idę porobić fotki - kościołów, cmentarzysk celtyckich, murów, mostów, etc. Śmieszną sprawą było już samo wjechanie do Galway gdzie tuż przed znakiem Welcome to Galway podziwiałem pola i krowy, a zaraz po nim już były bloki i osiedla mieszkalne (oczywiście nie takie jak w Polsce - klitki).

Teraz gdy już byłem w Galway, trzeba było dostać się do Claregalway gdzie do miałem się zatrzymać. W taksówce okazało się, że Irlandczycy nie posiadają tylko akcentu takiego jak miała pani w informacji. Posiadają także - ku mojemu zdziwieniu - akcent z niesamowitym amerykańskim nalotem - zmiękczone i mocno zaakcentowane R, którego w Anglii w ogóle nie ma. I tego pana rozumiałem w 100%, nawet lepiej niż anglików. Bardzo fajnie się rozmawiało jako że też używam akcentu z USowskim nalotem. I w tym momencie Irlandia zaczęła mi się bardzo podobać.

Reszta dnia i nocy stoi pod wielkim znakiem zapytania - nic nie pamiętam :-)

Następnego dnia spędziłem w samym Galway, najpierw siedząc nad oceanem i popijając coś w tytce (USowsko ;-)), a nastęnie zwiedzając kawałek miasta ale głównie skupiając się na wybrzeżu. Przyznaję, że samo wybrzeże zrobiło na całkiem miłe wrażenie, miła atmosfera, niewiele ludzi i w końcu trochę świeżego powietrza. Nad oceanem spędziłem lepszą część dnia - lepszą bo prawie calutki dzień fantastycznie świeciło słońce.

Tego samego dnia, a wÅ‚aÅ›ciwie wieczoru byÅ‚a wspomniana już impreza z Roni Size w roli głównej. W zasadzie klub ani ludzie bawiÄ…cy siÄ™ nie dorastajÄ… do piÄ™t tym z polski - nasze undergroundowe d’n'b sÄ… najlepsze (w Niemczech sÄ… też bardzo fajne). PatrzÄ…c siÄ™ na ludzi w klubie miaÅ‚em wrażenie, że kompletnie pomylili imprezy - love parade to nie w tym kraju, trochÄ™ z szybkoÅ›ciÄ… u nich za dobrze byÅ‚o ;-) Niestety nie zrobiÅ‚em na imprezie ani jednej fotki, coż.

Po wykańczającej nocy trzeba było się zebrać w sobie i dotrzeć do Shannon a potem z Luton do domku. Generalnie było fajnie. Następnym razem zostaję dłużej i nad klify.

Fotki z wybrzeża dostępne w moim secie na flickr.